சிவகிரி ஒரு தீர்வு. 4

~~~~~~~~~~~~~~
அன்பு நண்பர்களே. சிவகிரி பாளையக்காரர்கள் பற்றிய ஒரு குறைந்த பட்ச அறிவுத் தெளிவுகூட இல்லாமல் எழுதப்பட்டதுதான் “தென் பகுதிப் பாளையக்காரர்கள் வரலாறு” எனும் புத்தகம். நாம் முன்பே சென்ற பகுதிகளில் இது பற்றி விரிவாக விளக்கியுள்ளோம். இருப்பினும் இன்னும் இதை விரிவாக ஆராய்ந்து, கற்றோரான ஆன்றோரும் – அறிஞோரும் உள்ள உலக நூலான முகநூலில் தொடர்ந்து பதிவேற்றி வருவோம் என்றும், இந்த அரைகுறை புரிதலுடைய பித்தலாட்ட நூலை எழுதி, தனக்குத் தமிழ்ச் சமூகங்கள் பற்றியோ, தமிழகத்து ஜாதிகள் பற்றியோ, தமிழ்நாட்டு வட்டார வழக்கு நிலவரங்கள் பற்றியோ, கிஞ்சித்தும் அறிவென்பதே கிடையாது என்று தமதுஅறிவின்மையை நிரூபணம் செய்த திரு.நடன.காசிநாதன்அவர்களின் படு பரிதாபமான நிலையினை இந்நூல் வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியுள்ளதை இதைப் படிப்பவர்கள் எவரும் எளிதாக அறியலாம்.
•மூன்று பாளையங்களா? ஏழுபாளையங்களா?•
திரு.நடன.காசிநாதன் அவர்கள் இந்நூலில் தென்னகப் பாளையங்களாக தெரிவிக்கும் பொழுது, .
1. தென்மலை
2.அழகாபுரி
3.ஏழாயிரம் பண்ணை
4.ஆத்திப்பட்டு
5.சமுசிகாபுரம்
6.வேப்பங்குளம்
7.பன்னீராயிரம் பண்ணை முதலானவைகளைச் சொல்கிறார். ஆனால் பட்டியலின் முதல் மூன்று ஊர்களைத் தவிர மற்றவைகள் பாளையங்களாகவோ, ஜமீன்களாகவோ இருந்தமைக்கு ஒரு சான்றுமில்லை என்பதே உண்மையாகும். அதாவது ஆத்திப்பட்டு-சமுசிகாபுரம்-வேப்பங்குளம்-பன்னீராயிரம் பண்ணை ஆகிய ஊர்களில், சிவகிரி-ஏழாயிரம் பண்ணை-அழகாபுரி ஆகிய ஜமீன்களின் அரண்மனை உறவுகள் இல்லங்களும் ஆங்கே இச் சமீன்தாரர்களது அரண்மணைகளும் அமைந்திருந்தனவே தவிர அவைகளெல்லாம் தனியான பாளையங்களல்ல!, என்பதை இந்நூலை எழுதிய முன்னாள் தொல்லியல் துறை தலைவருக்கே தெரியவில்லை என்பது எவ்வளவு பெரிய கேலிக்கூத்து என்பதை நான் சொல்லவும் வேண்டுமா?
•”வன்னியாடி” என்பது வன்னியர் ஜாதியா?•
அடுத்ததாக,.. மதுரையை ஆண்ட “ஜெயதுங்க பாண்டியன்” ஆணையின் பேரில், திருப்பூவனத்தின் தலைவனான தாஷ்டிக சுந்தர பாண்டிய “வன்னியாடி” என்போன் சுண்டன் எனும் திருடனை அடக்கிக் கொன்றதால் அத் திருடனிருந்த பகுதியான சுண்டன்குளத்தை தாமே ஆண்டுவரத் தலைப்பட்டான் என ஒரு செய்தி உள்ளது.
இன்றைய சிவகிரி எனப்படும் முந்தைய தென்மலைப் பாளையத்தின் முன்னோனாக “தாஷ்டிக சுந்தர பாண்டிய வன்னியாடி” என்ற முதல்வன் குறிப்பிடப்படுகிறான். இவன் “ஜெயதுங்க வரகுணராம பாண்டிய வன்னியாடி” யின் மகனாக அறியப்படுகிறான். இதன்படி இவர்களின் ஆரம்பகால பெயராக “வன்னியாடி” என்பதே இருந்துள்ளது எனவும் அதுவே பிறகு இவர்களின் ‘வன்னிய’மய(மா)க்கத்திற்கும் காரணம் என்பது நன்றாக விளங்கும். இன்றைய வன்னியர் ஜாதியில் “வன்னியாடி” என்று ஏதாவது ஒரு பிரிவினர் உண்டா? என்றால் அப்படி நிச்சயமாக ஒரு பிரிவே அவர்களிடம் கிடையாது என்பதே உண்மையாகும். ஆனால் மறவரிலோ “வன்னியாடி மறவர்” என குறிப்புகளும் உள்ளன. “வன்னியடி மறவன் கதை”-என திருவனந்தபுரச் சுவடியிலுள்ள { Kerala university oriental manuscript library} கதைப்பாடலும் உள்ளது. வன்னியாடி என்பதே வன்னியடி என்று திரிந்திரிக்கக் கூடும்.
‘வன்னியாடி’ என்பதின் பொருளென்ன? என்பதைத் தேட இங்கு எவருமே முயற்சிக்கவில்லை!, ஏன்? திரு.நடன.காசிநாதன் அவர்களும் கூட முயற்சிக்கவில்லை. “வன்னி” என்பதற்கு பல்வேறு பொருட்கள் உள்ளன. ஆனால் இது, மாந்தரில் குதிரைப் படைத்தலைவர்களுக்கான பெயராகவே தெரிகிறது. வன்னி என்பதற்கு குதிரை என்பதும் மற்றொரு பெயராகும். ‘வன்னியாடி’ என்பதற்கு “குதிரை மீதமர்ந்து களமாடினவன்” என்பதே உண்மையான பொருளாகும். சிவகிரி ஜமீனின் சின்னமும் குதிரைச் சின்னமே ஆகும் என்பதே மேற்கண்ட இந்த கூற்றை நிரூபணமும் செய்யும். ஆக வன்னியனார் – வன்னியன்- என்று இவர்கள் பெயர் பெறுவதற்கு முன்னதாக இவர்கள் “வன்னியாடி” என்றே அழைக்கப்பட்டுள்ளனர் என்பது மிகவும் தெளிவாகும். திரு.நடன.காசிநாதன் அவர்களே இதை உறுதியும் செய்துள்ளார். ஆக வன்னியாடி என்று அழைக்கப்பட்டவர்கள் பின்னாளில் “வன்னியனார்-வன்னியன்” என்று நீடித்துப் போனார்கள். ஆனால் வன்னியாடி என்று ஏதேனும் ஒன்று தெற்கிலுள்ள சவளக்கார படையாச்சி -வலையர்கள்-மற்றும் வடக்கிலுள்ள பள்ளி வன்னியர்களில் அந்தந்தப் பிரிவுப் பெயராகவோ, அந்தந்த ஜாதிகளின் பெயராகவோ என்றுமே இல்லை என்பது மிகவும் தெளிவாக நாம் அறிந்ததே ஆகும். இதிலிருந்து சிவகிரி -அழகாபுரி-ஏழாயிரம் பண்ணை பாளையக்காரர்கள் உள்ளிட்ட மூவர்களுமே ஆதியிலும் சரி, அந்தத்திலும் சரி, வன்னியர் என்ற தற்காலச் சாதியார்கள் இல்லை. இது பாதியில் வந்த பட்டப்பெயரே என்பதுதான் இங்கு தெளிவாக விளங்குவதாகும்.
•நூலும் அதன் ஆளும்•
இந்த நூலின் முதல் பதிப்பு எட்டு வருடங்களுக்கு முன்பாக, அதாவது ஏப்ரல் மாதம் 2011 ம் ஆண்டில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது. இந்த நூலின் செய்திகளுக்கு உதவியோர்களாகவும், தூண்டுகோலானவர்களாகவும் திரு.முரளிநாயக்கர்-ஆறு.அண்ணல்- சமுசிகாபுரம் சரவண பாண்டியன் ஆகியோரை ஆசிரியர் குறிப்பிடுகிறார். இதில் முன்னிரண்டு நபர்கள் எப்பேற்பட்ட சுயஜாதி வெறியர்கள் என்றும்,அவர்கள் எப்படியான வரலாற்றுத் திரிபுவாதிகள் என்றும் இந்த முகநூல்- இணையதள உலகமே நன்றாக அறியும். இவர்கள் தூண்டிவிட்டால் அந்த நடன.காசிநாதன் அவர்களுக்காகவாயினும் அறிவு வேண்டாமா?
என்னடா இது சற்றுகூட சம்பந்தமற்ற தென்பகுதி வன்னிய மறவர்களை வடபகுதி பள்ளி வன்னியரோடு இணைத்து எழுதுகிறோமே என்று கூச்சப் பட்டிருக்க வேண்டாமா?
அட ,..”வன்னியாடி” என்று எழுதும் பொழுதிலாவது விழித்திருக்க வேண்டாமா?
அவர் நினைத்து விட்டார் தென்பகுதி மறவர்கள் எவருக்குமே வரலாற்று அறிவு கிடையாது. அவர்கள் விழிப்புணர்வு கொள்ளாதவர்கள், என்றைக்குமே நமது பொய்யும் புரட்டும், உருட்டும் திரட்டும் வெளிவராது என்று. ஆனால் அவருக்குத் தெரியாது, மறவர்கள் எப்போதுமே எத்தகைய பொய்களையும் புரட்டுகளையும் ஆதரிக்காது எதையும் நேர்பட நின்று வாசிப்பவர்கள், அவர்கள் பொய்யாக தம்மை பிறர் கோரிடினும் அதனை பொருட்படுத்தாது நின்று, அதைத் தம்மீது விழுந்த தூசியாக நினைந்து தட்டிவிட்டுச் செல்பவர்கள் என்று.
•நூல் சரியாக மரபுவழிகளை ஆராய்ந்துள்ளதா?•
1733 ல் வரகுண ராம வன்னியனார் என்று அறியப்படும் நபருக்கு முன்னதாக அறியப்பட்டவர் பெரிய சங்கு வன்னியனார் மற்றும் சங்கரபாண்டிய வன்னியனார் எனும் இருவராவர் என்று ஆசிரியர் தெரிவிக்கிறார்.ஆனால் அவரே சிவகிரியிலுள்ள ராசிங்கப்பேரேரி குளத்து கல்வெட்டில் 1754ல் சங்கர பாண்டிய வன்னியனார் என வரும் சாசனத் தொடரைக் கூறுவது முரண்பட்டதாக உள்ளது. அப்படியாயின் வரகுண ராம வன்னியனார் என்பவர் 1754க்கும் பின்னுள்ளவராகத்தானே இருக்க வேண்டும்? அல்லது இந்த சங்கரபாண்டியன் என வரும் வன்னியனாரானவர் மாப்பிள்ளை வன்னியனான கொல்லங்கொண்டான் வாண்டையாத்தேவன் ஒருவராகவும் இருக்கலாம் அல்லவா? மேலும் முந்தைய பதிவிலேயே சிவகிரியின் மாப்பிள்ளை ஒரு கொல்லங்கொண்டான் அரசரே என்றும் நிரூபணமாகியுள்ளது. மேலும் இவர்களின் இருவரின் பெயர்களும் கொல்லங்கொண்டான் பாளைக்காரர்களுடைய பெயராகவும் விளங்கியுள்ளது.
மேலும் இதன்படி கி.பி.1754 லின் காலகட்டத்தில் வாழ்ந்த சிவகிரி ‘வரகுணராம பாண்டிய வன்னியன்’ பேரில் உள்ளதாக திரு.நடன.காசிநாதன் அவர்கள் தெரிவிக்கும் செப்பேடும் 18ம் நூற்றாண்டையே சேர்ந்தது என்பது இங்கு தெளிவாக்கப்படுகிறதல்லவா? ஆக மிகவும் இத்தகைய பிந்தைய காலகட்டத்தில் அந்த செப்பேடு தெரிவிக்கும்,
“தேவர் குல வங்கிஷத்தான்”
“தேவர் கொண்டாட திக்கு விஜயம் செய்தோன்”
“தேவ சம்பந்தமுடையோன்” என வரும் வாக்கியங்கள் கயிலாச மலை மகாதேவரைக் குறிக்காது என்பதும் பூலோகத்து மறக்குடித் தேவமார்களையே குறிக்கும் என்பதுதான் உண்மை. ஏனெனில் இங்கு “தேவர்குலம்” என்பதும் தேவர் குல வம்சத்தான் என்பதும் ஜாதியே என்பதுதான் நிதர்சனம்.
மேலும் கடிகை முத்துப் புலவரால் இயற்றப்பட்ட சிவகிரி திக்கு விஜயம் எனும் நூலில்,..
“சங்கு ராச புத்திரன்” {சங்கு சின்னத்தம்பி வரகுண வாண்டாயர் புத்திரன்}
“சங்கு வன்னியன் பெற்ற வரகுணன்”
” சங்கு சின்னத்தம்பி வரகுண வாண்டாயர் தாலிக்கு வேலிக் கருமைச் சந்ததியாய் வந்த சிங்கம் வரகுண ராம பாண்டிய வன்னியன்”
{பொருள்:
சங்கு சின்னத்தம்பி வரகுண வாண்டாயர் ஆகிய “தாலிக்கு வேலி” எனும் சிறப்புப் பட்டம் கொண்டிருந்தவனுக்கு அருமைச் சந்ததியாக வந்து சிங்கம் போன்று பிறந்தவன் வரகுண ராம பாண்டிய வன்னியன் என்பது பொருளாகும். இங்கு வாண்டாயர் என்போர் கொல்லங்கொண்டான் பாளையக்காரர்கள் மட்டுமே ஆவர்}
“ஆம்பனூரில் வெற்றி பெற்றவன்” {ஆப்பனூர்?- ஆப்பநாடு?}
“ரகுபதியின் பேரைப் பூண்டவனே”? {ரகு குலமாகிய சேதுபதியின் பெயரைப் பூண்டவன்}
“வரகுண ராம சின்னத்தம்பி ‘வாண்டாய’ தீர்க்கா” { உற்றுக் கவனிக்கத்தக்கது. }
“வணங்காமுடி செந்தொட்டி மன்னவன்”
{வணங்காமுடி வன்னிய மறவர் ஜாதி என நாம் அறிந்தவரை 1890 களிலிருந்து பத்திரப் பதிவுகள் உள்ளன}
“வரகுண ராம பாண்டிய வன்னியராஜ விஜயீ பவ”
{தெற்கில் வன்னியராசன் கதைபாடல் மறவரைக் குறித்து விளங்குவதாகும்}
-என்றும் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இவைகள் என்ன சொல்ல வருகின்றன? என்ன சொல்கின்றன? என்பதைக் கூட அறியாத சிறு பிள்ளைகளா நாம்? ஆனால் ஆசிரியர் இவற்றில் எந்த வித ஆய்வுமே நடத்தவில்லை.
•ஊத்துமலை சிற்றப்பனும் – சிவகிரி மகனும்•
சிவகிரி-வடகரை-ஊத்துமலை ஆகிய மூவரும் ஒருவர் போலவே தம்மை உணர்ந்து வந்துள்ளனர் என்று நாம் முந்தைய பதிவிலேயே சொல்லியுள்ளோம். மேலும் வடகரையாராகிய பெரியசாமித்தேவர் தனது “மைத்துனன்” என்று சிவகிரியாரை அழைத்ததையும் சொல்லியிருக்கிறோம்.
இப்பொழுது ஊத்துமலை அரசர்களுக்கும் சிவகிரி பாளையக்காரர்களுக்கும் என்ன உறவு முறை இருந்தது என்று காண்போம். இதையும் திரு.நடன.காசிநாதன் அவர்கள்தான் தனது நூலான தென்பகுதிப் பாளையக்காரர்கள் வரலாறு- பக்க எண்:27 ல் தெரிவிக்கிறார். அதாவது,…
…”தென் பகுதியில் பெரிய மருதப்பன் பெயரன் மருதப்பனும் வாழ்ந்து வந்ததாகத் தெரிகிறது. இம் மருதப்பர் ராய மருதப்ப வர பாலன் என்றும், சீவல மகீபன் என்றும், வரகுண ராம பாண்டியனால் தம் “சிற்றப்பா” என்றும் அன்போடு அழைக்கப் பெற்றவர் ஆவார்.” -என்று தெரிவிக்கிறார். திக்கு விஜயப் பாடலிலும் சிவகிரி வரகுணனின் “சிறிய தந்தை” என்றே உள்ளது.
இந்த செய்தி அப்பட்டமாக ஊத்துமலை ஹிருதாலய மருதப்பரையே குறிக்கும் என்பது மிகவும் தெளிவானதாகும். தெற்கில் வழி வழியடிப்பட்டு “மருதப்பன்” என்கிற பெயரை அவர்களே தாங்கிக்கொண்டிருந்தனர். திக்குவிஜயமும் அதைத்தான் சொல்கிறது.
இதன்படி, ..”சித்தப்பா -மகன்” என உறவு முறையோடு வாழ்ந்தவர்கள், {ஊத்துமலை-சிவகிரி}
“மைத்துனன்-மாமன்” என உறவுகொண்டு வாழ்ந்தவர்கள் {சிவகிரி-சொக்கம்பட்டி}
“வாண்டாயர் வழித் தோன்றியவர்கள்”,{கொல்லங்கொண்டான் வாண்டாயர்களின் வழிப் பிறந்தவர்கள்}
-என அறியப்பெறுபவர்களை சிலரால்
எப்படித்தான் வேற்றினத்தோர் என்று கருதமுடிகின்றதோ தெரியவில்லை!
மேலும் சிவகிரி திக்கு விஜயம் பாடிய கடிகைமுத்துப் புலவரானவர்,
“மருதப்பன் புலிக் கொடியுடனும் வரகுண ராமன் மகரக் கொடியுடனும் வந்தது சோழனும் பாண்டியனும் இணைந்து வந்தது போலிருந்ததாம்” என தெரிவிப்பதையும் நடன.காசிநாதன்தான் தெரிவிக்கிறார். ஆனால் அவருக்குத் தூண்டுகோலாக இருந்து நெருப்பைப் பற்ற வைத்த திரு.முரளிநாயக்கர் அவர்களோ தற்போது ஜேம்ஸ் ராபர்ட்-ஜெயருத்ர சோழனார் என வெவ்வேறு பெயர்களில் சிவகிரி தனது சிற்றப்பன் என அழைத்த ஊத்துமலையை  மறவர் சமூகத்தையும் தாம் இழிவுப்படுத்திவிட்டதாகச் சுகங் கண்டு திரிந்து கொண்டு  அதுவும் பிழையே ஆகும். இவர்கள் மானம் ஈனமற்றவர்கள் ஆதலின் இவ்வகை நெறிமுறைகளை எல்லாம் பின்பற்றப் போவதில்லை என்பதை நாம் மிகவும் நன்றாகவே அறிவோம்.
அடுத்தடுத்த பதிவுகளில் ஜெயதுங்க பாண்டியன் யார்? திருப்புவனத்தை ஆண்டவர்கள் யார்? கடிகை முத்துப் புலவரால் இயற்றப்பட்ட திக்குவிஜயம் சிவகிரி ஜமீனை யாரென்று அடையாளப்படுத்துகிறது என்பதையெல்லாம் விரிவாக இன்னும் அலசுவோம்!
மீண்டும் தொடர்வோம்!,..
அன்பன்:கி.ச.முனிராஜ் வாணாதிராயன்
Share
This entry was posted in சிவகிரி ஜாமீன். Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *